و بيچارگى و فقر آنها بخاطر آن است كه زمامداران به جمع اموال مى - پردازند و نسبت به بقاى حكومتشان بدگمانند ، و از تاريخ زمامداران گذشته عبرت نمىگيرند . سپس در وضع منشيان و كارمندانت دقت كن و كارهايت را به بهترين آنها بسپار و نامه‌هاى سرى و نقشه‌ها و طرحهاى مخفى خود را در اختيار كسى بگذار كه داراى اساسىترين اصول اخلاقى باشد ! از كسانى كه موقعيت و مقام آنها را مست و مغرور نسازد كه در حضور بزرگان و سران مردم ، نسبت به تو مخالفت و گستاخى كنند ، و در اثر غفلت در رساندن نامه‌هاى كارمندانت ، به تو و گرفتن جوابهاى صحيحش از تو ، كوتاهى ننمايند ، خواه در امورى باشد كه از طرف تو دريافت مىدارند و يا از سوى تو مىبخشند ، بايد قراردادهايى كه براى تو تنظيم ميكنند سست و آسيب پذير نباشد ، و هر گاه قرار دادى به زيان تو باشد از يافتن راه حل عاجز نمانند . و نسبت به ارزش و منزلت خويش نا آگاه و بى اطلاع نباشند كه شخص نا آگاه از منزلت خويش ، از ارزش و مقام ديگرى نا آگاهتر خواهد بود . سپس در انتخاب اين منشيان هرگز . به فراست و خوشبينى و خوش گمانى خود تكيه مكن ، چرا كه مردان زرنگ ، طريقه جلب نظر و خوشبينى زمامداران را با ظاهر سازى و تظاهر به خوش خدمتى خوب مىدانند ، در حالى كه در ما وراء اين ظاهر جالب هيچگونه امانت‌دارى و خيرخواهى وجود ندارد . بلكه آنها را از طريق پستهائى كه براى حكومتهاى صالح پيش از تو داشته‌اند بيازماى ، بنا بر اين بر كسانى اعتماد كن كه در ميان مردم خوش سابقه‌تر و در امانت دارى معروفند ، و اين خود دليل آنست كه تو براى خدا و كسانى كه والى بر آنان هستى خير خواه مىباشى ، بايد براى هر نوعى از كارها يك رئيس انتخاب كنى ! رئيسى كه كارهاى مهم ، وى را مغلوب و درمانده نسازد ، و كثرت كارها او را پريشان و خسته نكند ، و به خوبى بايد بدانى هر عيبى در منشيان تو يافت شود كه تو از آن بى خبر باشى شخصا مسئول آن خواهى بود ! . . .